Jæja þá er netið loksins orðið virt hjá okkur og mátti ekki seinna vera, við þurftum að bíða í 6 vikur eftir að þeir hjá Vodaphone mundu taka hausinn út úr rassgatinu á sér og fara að gera eitthvað af viti. En það kom nú á endanum og sögðu þeir að þeir mundu bæta okkur þetta vel upp.

 En það eru ekki einu fréttirnar, Adam Ingi er líklegast að fara að koma og flytja alveg til okkar í byrjun júní og getum við valla beðið. Hann og Jenni eru búnir að vera alveg á fullu að gera herbergið hans tilbúið og er hann búinn að vera alveg rosalega duglegur að hjálpa Jenna og vill sko fá að vera með puttana í þessu, þetta á nú einu sinni að vera herbergið hans segir hann.  Hann tilkynnti okkur um daginn að hann væri með dagatal heima hjá sér og krossi alltaf yfir dagana svo að hann viti hvað eru margir dagar þangað til að hann flytur til okkar.

 Nú eigum við að fara að fá jeppann okkar aftur einhverja næstu daga, mér finnst hann nú búinn að vera alveg nógu lengi í viðgerð verð ég að segja.  En nú fer að fara að líða að þessu vonandi og verður eiginlega bara að gera það því að við ætlum að reyna að komast með frekar skemmtilegum hóp uppá Vatnajökul um Hvítasunnuhelgina og veit ég að maðurinn minn verður frekar ósáttur ef að við komumst ekki með og ekki verð ég beint sátt sjálf.

 Ég er ennþá bara að vinni hjá póstinum hérna suðurfrá og líkar það bara ágætlega, ég get valla beðið eftir að sumarið komið, þá verður æðislegt að vinna þar, að fá borgað fyrir að vera úti í sólinni, það bara gerist ekki betra held ég.  Jenni er ennþá bara að hífa og er loksins farinn að vinna aftur eftir að hann lenti í slysinu og er svona næstum því búinn að jafna sig en samt ekki alveg, hann veggar ennþá frekar mikið, sérstaklega ef að hann verður mjög þreyttur.

 En ég ætla að láta þetta duga í bili.
Kv, Ásta og co Ásabraut 4.

Ég veit að það er ógeðslega langt síðan ég skrifaði síðast, ég er bara búin að vera frekar upptekin í vinnunni og að sinna fjölskyldunni.

Annars er allt gott að frétta af okkur og lífið er bara æðislegt.

Við keyptum okkur alveg geggjaðan 44" GMC jeppa um dagin og erum við nú þegar búin að fara í tvær ferðir og var það bara geggjað. Það er hægt að sjá myndir ú ferðinni á http://www.f4x4.is/new/photoalbum/default.aspx?file=ferdamyndir/5738 , hinar myndirnar eru inná myspace síðunni minni undir Gemlingaferð.

Einnig vil ég segja ykkur að besti bjór í heimi er loksins kominn í sölu í Heiðrúnu og í Kringlunni og ráðlegg ég öllum að fara að smakka hann. Hann heitir Nordlicht Lager og er þetta bjór sem að systir mömmu minnar bruggar út í Þýskalandi og sendir svo heim, þannig að það má eiginlega segja að þetta sé íslenskur bjór með Þýsku ívafi. Endilega verið dugleg að smakka.

Jæja, nú er frekar langt síðan ég bloggaði síðast og fannst mér alveg vera kominn tími til, eða hvað?

Það er sko alveg þvílíkt mikið búið að ganga á síðan síðast, ég er t.d. ekki að vinna lengur í Vínbúðinni í Garðheimum heldur er ég farin að vinna á Re/Max sem er bara geggjað og er mér strax farið að ganga mjög vel þó alltaf megi betur gera. Þannig að ef að þú veist um einhvern sem er að fara að selja eða kaupa eða ert kannski bara að fara að gera það sjálfur þá endilega hafið samband við mig á Re/Max Búi í síma 520-9400.

En af strákunum mínum er allt það besta að frétta, þeir eru byrjaðir í skólanum aftur og finnst alveg ofboðslega gaman.

Við erum ennþá á sama stað í Kópavogi og líður okkur alveg voðalga vel þar. Við erum svona að leggja lokahönd á herbergin hjá strákunum, vorum t.d. að klára að mála herbergið hans Rikka í gær og ætlum við svo að setja annað hvort manchesterborða eða supermanborða og myndir á veggin hjá honum.

Jæja ætli þetta sé ekki bara komið gott í bili, verð með fleirri fréttir seinna, vonast til að þið getið hent til mín einhverjum eignum til að selja.

Kveðja, allir Hafnarbraut 8

Jæja þá er síðasti dagurinn í sumarfríiun hjá mér og strákarnir fara aftur heim í Garðinn í dag.

Þetta er samt búin að vera alveg æðisleg vika, við erum búin að gera alveg heilan helling, við erum búin að vera mikið úti að leika, baka fyrir afmælið hjá strákunum og halda þessa líka fínu afmælisveislu handa þeim.

Það kom alveg fullt af fólki í heimsókn og þeir fengu ennþá fleirri gjafir og voru ekkert smá ánægðir með allt saman.

Svo er líka kominn nýr fjölskyldumeðlimur, hann heitir Bangsi og er lítill Thjúa strákur og algjör dúlla.

Honum finnst alveg æðislegt að vera á öxlunum á okkur og eiginlega bara sem mest í kringum okkur, hann er algjör kelirófa og við erum alveg ofboðslega ánægð með hann.

Við erum einnig búin að gera heimasíðu fyrir öll dýrin okkar þannig að endilega kíkið á:

http://skuggiminn.dyraland.is

http://bangsaskinn.dyraland.is

http://kisusnulla.dyraland.is

Jæja, ég held að ég segi þetta gott í bili, þangað til næst,

Fjölskyldan Hafnarbraut 8

 

jæja þá get ég loksins farið að blogga aftur, netið er loksins komið í gagnið eftir langa bið. Við erum líka loksins komin með heima síma þannig að þetta er loksins að verða eins og hjá alvöru fólki hérna hjá okkur.

En svona fyrir þá sem ekki vita þá erum við flutt í stærðar einbýlishús í Kópavoginum og gengur allt saman bara mjög vel hjá okkur. Við erum alveg voðalega ánægð hérna og erum svona að klára að koma okkur fyrir og erum svona svo gott sem búin að því og er þetta hús sem er frekar ljótt að utan bara orðið mjög flott að innan eftir að ég er búin að taka það í gegn og setja smá kvenleganstíl á það, en samt ekki um of því að það eru nú líka 2 kallmenn sem búa hérna líka þannig að maður má ekki gera of mikið. Hann halli bróðir býr nefnilega hjá okkur og er það bara mjög fínt að hafa hann hérna þó að það gegnur náttúrulega á með skúrum eins og við er að búast þegar 2 systkyni búa saman.

En annars er allt gott að frétt af okkur hérna, strákarnir koma reglulega til okkar og eru heldur betur sáttir með að vera komnir með sitt eigið herbergi hjá mömmu. Svo eru þeir að fara að koma og vera hjá okkur í 10 daga bráðum og hlakkar þeim ekkert smá mikið til.

En jæja, er að spá í að láta þetta gott í bili, læt heyra í mér fljótt aftur.

Kv, Ásta og réstin á Hafnarbraut 8

Jæja nú erum við búin að fá það á hreint að við erum að flytja í bæinn. Við fáum alveg þvílíkt stórt og flott einbýlishús í Kópavoinum á leigu fyrir aðeins 70 þ. sem er náttúrulega enginn peningur fyrir 200 fermetra hús. Strákarnir eru ekkert smá lukkulegir yfir þessu öllu því að nú fá þeir sko sérherbergi hjá mömmu og Jenna og voru alveg í skýjunum þegar við sögðum þeim þetta í gær.

Strákarnir eru búnir að vera hjá mér meira og minna alla helgina,  ég fór á föstudaginn að ná í þá í gæslu og var með þá í einhverja 2 tíma eða svo. Svo náði ég aftur í þá á laugardaginn uppúr hádeigi og fór með þá til mömmu. Þar fékk ég að sjá littla frænda minn hann Róbert Mána sem að Halli bróðirá í fyrsta skiptið og er hann algjört rassgat og alveg eins og pabbi sinn.

Svo kom Pétur bróðir með okkur í  bæinn og fórum við í sund og gerðum margt skemmtilegt.  Við enduðum svo heima á Selfossi þar sem við fóðruðum allt liðið.  Við Jenni ákvuðum að leif strákunum að gista þar sem mamma hans og pabbi voru ekki heima og voru þeir alveg þvílíkt lukkulegir með það, ég neiddist samt til skuttla Pétri bróðir heimþví að mamma vildi ekki leifa honum að gista líka. vonandi fær hann það bara næst í staðinn.

Gærdagurinn var alveg frábær, við vöknuðum um 10 leytið og fór ég fram með strákunum mínum og gaf þeim að borða og svona. Það var alveg frábært að þurfa að vakna með þeim og hugsa um þá. Mér leið loksinns eins og mömmu og það er eitthvað sem ég hef ekki upplifað lengi ag fannst það alveg æðislegasta tilfinning í heimi.

Svo þegar við vorum búin að horfa smá á sjónvarpið og spóka okkur hérna í sólinni fórum við í bæinn því að að var víst kominn tími til að skila þeim. Jenni var akkurat að klára að vinna egar við komum í bæinn og vildi endilega fá að koma með suðreftir svo að hann gæti nú fengið að kveðja strákana og fannst mér að alveg frábært af honum. Svo stoppuðum við aðeins hjá Frank og ræddum við hann umþað hvernig við ætluum að hafa þetta í framtíðinni og hvort að það mundi skipta hann einhverju máli þó að við mundum skipta um helgi svo að Jenni gæti líka eytt tíma með strákunum því ef að við mundum breyta um helgi fengi hann einhvern til að leisa sig af í vinnunni og gæti eytt allri helginni með okkur. Það var ekkert mál að Franks hálfu þannig að það var ákveðið, strákarnir koma aftur til mín um næstu helgi.

Jæja, þangað til næst,

kv, Ásta W.

Jæja nú er sko margt búið að ganga á síðan ég bloggaði síðast.  Ég er t.d. komin aftur í bæin, en ég staldraði nú ekki lengi við þar því að ég er hvorki meira né minna en flutt alla leið á Selfoss.  Ég er bara orðin svoltið þreytt á ysinu og þysinu í borginni og ákvað að halda mig á landsbygðinni í smá stund í viðbót, því þó ótrúlegt meigi virðast er bara nokkuð gott að búa í kyrðinni.

Annað er að ég er að ég er farin að hitta strákana mína mjög reglulega og eru þeir t.d. hjá mér núna í heimsókn með mér hjá mömmu.

Svo er ég líka búin að finna æðislegasta mann í heimi. Ég losaði mig bara við fýlupúkan og lygaran sem ég var með og gaf gömlum vini séns, sem heitir Jenni og er að vinna á glussakrana og er bara æðislegasti drengur sem ég hef nokkurntíman hitt. Og það mun seint segjast að ég sjái sko eftir því.   Við erum bara lukkuleg og erum að fara að búa saman á Selfossi líklegast, en samt kannski í bænum ef að allt fer í svart og við hættum að nenna að keyra alltaf á milli til að fara í vinnu í bænum.

Ég er líka farin að vinna hjá ISS Ísland sem er skúringarfyrirtæki og er það mjög fínt. Ég er líka líklegast að fara í skólann aftur í haust og klára Skrifstofubrautina ef að ég fæ inntöku það er að segja.

Jæja þangað til næst, Ásta W.

jæja nú er margt búið að ske síðan ég skrifaði síðast. Vinurinn kom í bæinn eins og áætlað var á miðvikudeginum fyrir 2 vikum síðan og áttum við alveg frábæra daga saman og allt gengur ennþá bara ógeðslega vel. Hann fór svo aftur norður á sunnudagskvöldinu því að hann þurfti að fara að vinna og varð ég þá ein eftir í bænum á meðan hann fór til að klára vinnusamning sem hann er með á Akureyri.

Stelpunum fannst ég eitthvað down eftir að hann fór þannig að við ákvuðum að seklla okkur aðeins á lífið og dansa burtu sorgum mínum og skemmtum við okkur svona líka svakalega vel bara, ég hitti fullt af fólki og allir voru að tala um hvað það geislaði bara af mér hamingjan og hvað ég liti eitthvað vel út. Ég var ekkert smá ánægð að heyra það.

Síðan Kiddi fór aftur norðir er ég búin að vera bara að vinna á fullu til að reyna að láta tímann líða aðeins hraðar og hefur það bara tekist nokkuð vel. Ég er búin að vera að vinna á tónlistar- og myndbandamarkaðiuppí Perlu síðan á Skírdag og er þetta bara búið að vera voða fínt.

En nú er ég víst stödd á Akureyri hjá Kidda og verð hér fram til mánaðarmóta en þá flytur hann með mér suður. Það er svo sem ágætt að vera hérna fyrir utan að ég bara rata ekki neitt hérna. Ég fór áðan og ætlaði að kaua mér meik og svo þegar ég var á leiðinni heim til hans aftur þá fann ég ekki húsið og keyrði örugglega um í svona hálftíma áður en ég fann það.

En nú fer að stittast í hjólavertíðina og get ég valla beðið, mig hlakkar svo til að vera bara að hjóla í allt sumar og ef að allt fer að óskum verð ég vonandi bara á mínu eigin hjóli í sumar. Vonum bara það besta.

En ég er að hugsa um að láta þetta gott í bili og bara kveðja,

Cieo, Ásta

Hvað er eigilega málið með mig þessa dagana? Ég er ekki alveg að fatta þetta, allt sem hægt var að fara úrskeiðis fór úrskeiðis. Þetta er ekkert smá skondið.

Vinur minn er búinn að vera að reyna að koma í bæinn frá Akureyri til að hitta mig síðan á föstudaginn en einmitt út af þessu er hann ekki ennþá kominn. Sem er frekar fúllt þar sem þetta er bara flottasti gaurinn á landinu sko.

Á föstudaginn var hann að vona að veðrinu á Akureyri mundi ekki lægja svo að skipið sem hann annars þyrfti að afferma á laugardaginum hefði ekki getað komist inní fjörðin til að getað lagst að höfn, en viti menn, það kom þetta líka sakalega góða veður.

Á laugardagsmorguninn var hann að voast til að rigningin mundi aukast til að þeir mundu bara hætta og komast í bæinn, en nei nei aðuvitað gerðist það ekkert. Seinni partinn á laugardaginn var hann að vonast til að þeirundu ná að klára að taka uppúr skipinu svo að hann kæmist suður en þá kom lögreglan og stoppaði þá.

Þá fór hann að reyna að finna einhver til að vinna fyrir sig á sunnudeginum n enginn nennti því.

Á sunnudeginum vonaðist hann til að vera bara búinn snemma svo að hann gæti allavegana komið eitthvað smá suður, en nei auðvitað ekki, þá þurftihelvitis kranafíflið endilega að bila þannig að hann komst ekki suður þá helgina.

Svo ætaði ég að reyna að fljúga norður til hans í kvöld en þá þurfti hann endilega að fá útkall uppí Mývantssveit þannig að það var náttúrulega ekki heldur hægt frekar en neitt annað sem við vorum búin að vera að reyna eða vonast eftir.

En ég held og vona að hann sé loksins að koma í bæinn á morgunn, en æeg er samt að hugsa um að vera ekki neitt of spennt því að annars er ég viss um að eitthvað kemur uppá.

En svo var það sko heldur betur dropnn sem að fyllti mælirinn hjá mér sem kom fyrir í morgunn, haldiði ekki bara að Rósa frænka hafi ekki komið í heimsókn til mín í morgunn og gaurinn fer aftur norður á sunnudaginn, þannig að ég er farin að spá í hvort að við eigum nokkuð að hittast? þetta er náttúrulega ekki einu sinni smá eðlilegt hvað þetta er búið að vera erfitt fyrir okkur. Mig lanar bara mest að gráta.

Jæja ég ætla að hætta núna og læt ykkur kannski vita á morgunn hvort að þetta hafi gengið upp og hann komist í bæinn eða hvort að ég sé ennþá að bíða.

Kv, Ásta

Lífið er alls ekkert svo slæmt, ég átti barafrekar svartan dag eins og getur alltaf skéð fyrir besta fólk.

Nei það eru fullt af góðum hlutum búnir að gerast núna uppá sýðkastið, ég er t.d. búin að vera edrú núna í góðan tíma og er svona nokkurnvegin að fá aftur eðlilegt jafnvægi á líf mitt, ég er búin að vera að sækja um alveg fullt af vinnum og er núna bara að bíða eftir svari frá þessum stöðum.

Svo á ég líka fullt af góðu fólki að sem er alls ekki sama um mig og mjög góðan kærasta sem að styður mig í gegnum súrt og sætt og ég veit stundum ekki hvað ég hefði gert ef að það hefði ekki verið fyrir hann.

Svo erum við Oddi búin að vera að hjóla alveg eins mikið og við mögulega getum svona með tiliti til kuldans, sem er bara geggjað, Oddi var að fá sér nýtt hjól og er búinn að selja Zúsí sem var fyrsta hjólið sitt og kominn á Yamaha R6 í staðinn sem er alveg hreint út sagt æðislegt hjól í alla staði. Það verður svo gaman hjá okkur í sumar og svo mikið af skemmtilegum plönum að það er ekki fyndið, það á að ferðast mikið um landið og bara njóta þess að vera til í þessu æðislega lífi.

Þangað til næst,

Ásta.

ég er ekki einu sinni að fatta afhverju ég er einu sinni að skifa á þessa síðu, það er ekkieins og einhver les þetta eða að það skipti einhvern einhverju máli hvað er að gerast í mínu lífi. ég er bara gjörsamlega að klepra á þessu helvítis lífi og ég get ekki sagt neitt meira, mér finnst lífið bara ömurlegt og mig langar mest að kveðja það, ef að væri ekki fyri litlu elskurnar mínar þá væri ég farinn.

Það er orðið slæmt þegar litlu systkini manns eru farin að fjölga heiminum og þau eru ekki eldri en þetta. En það var hann Halli litli bróðir minn að gera í gær, hann eignaðist þennan líka alveg svakalega sæta litla strák sem er nú að mér finnst bara svoltið líkur pabba sínum. Hann var 3570 gr. og 50 cm. Semsagt alveg mjög myndarlegur ungur herra. Til hamingju Halli minn og Birgitta og gangi ykkur allt í haginn.

Annars er allt gott að frétta af mér, ég hjólaði eiginlega alla síðustu helgi þó að það hefði verið svoltið blaut en það var samt bara gaman, ég var eiginlega búin að gleyma hversu gaman þetta var fyrr en ég settist aftur á hjólið.

Ég er ekki að nenna meira í bili þannig að ég skrifa bara meira seinna, lofa að það verður ekki eftir 2 mánuði eins og síðast.

Kv, Ásta.

1. Hver ert þú?
2. Erum við vinir?
3. Hvenær hittumst við fyrst og hvernig?
4. Ertu hrifin/nn af mér?
5. Langar þig að kyssa mig?
6. Láttu mig hafa gælunafn og útskýrðu afhverju þú valdir það.
7. Lýstu mér í einu orði.
8. Hvernig leist þér á mig þegar þú sást mig fyrst?
9. Lýst þér ennþá þannig á mig?
10. Hvað minnir þig á mig?
11. Ef þú gætir gefið mér eitthvað hvað myndi það vera?
12. Hversu vel þekkiru mig?
13. Hvenær sástu mig síðast?
14. Hefur þig einhvern tímann langað til að segja mér eitthvað en ekki getað það?
15. Ætlaru að setja þetta á bloggið þitt svo ég geti skrifað um þig?

Jæja nú byrja ég aftur með eitthvað meira sem um er að vera hjá mér þessa dagana í Þyskalandinu góða.

Það er sko heldur betur búið að vera nóg að gera hjá mér síðustu vikur, ég er búin að vera að vinna alveg fullt, (sem er ógeðslega gaman) fara á 2 fótboltaleiki, fara að skoða fullt, fara í huge diskó svo eitthvað sé nefnt.

En svo ég byrji nú að segja frá einhverju þá fór ég á fótboltaleik með Systu og Axel anna sunnudaginn minn hérna í Hollfeld og var alveg svaka fjör, þetta er ekki eins og hérna heima, heldur er sko miklu meiri mál að fara á leikina hér. Þú tekur ekki bara frá þessa 2 tíma sem leikurinn er og ferð svo og gerir eitthvað annað með þeim sem fýla ekki fótbolt, oh nei, h´rna er sko allur dagurinn tekinn í fótbolta. Maður mætir á leikinn ca. hálftíma klukkutíma áður en að hann byrjar og ferð svo ekki heim fyrr en ca. 3-4 tímum eftir að hann er búinn.

En allavegana þá fórum við á mjög skemmtilegan leik þar sem ASV Hollfeld vann 3-2 og voru þeir ekkert smá duglegir kallarnir. Svo eftir leikinn var farið inní félagsheimilið og spjallað við fólk um leikinn og allt milli himins og jarðar, einnig var fenginn sér smá bjór með góðum kunningjum, það sem kom mér samt mest á óvart var að þegar við vorum búin að sitja þarna í ca. klukkutíma kom bara liðið sjálft upp og fékk sér í glas með fólkinu og skemmti sér eftir vel unninn sigur. Svo þegar allt var búið þar kom svo megnið af liðinu bara niðrá bar til Systu og Axel og helt áfram að djamma, svaka fjör.

Við erum búin að fara í nokkra bíltúra og skoða þetta fallega land og verð ég að segja það að ég er gjörsamlega heilluð af þessu landslagi hérna, ég kemst ekki yfir hvað það er mikið af fallegum húsum og fjöllum og klettum og skógum hérna.

En svo í gær fórum við Georg og 2 vinir hans, á alveg huge ass stórt diskótek sem heitir Halifax sem er hérna rétt hjá, það var alveg geðveikt stuð og skemmti ég mér alveg þvílíkt vel. Ég held hreinlega að ég hafi dansað frá mér allt vit, ég var allavega með alveg geðveikar harðsperur í morgunn þegar ég vaknaði. Ég setti inn nokkrar myndir en þær eru nú ekki margar þar sem ég mátti eiginlega bara ekki vera að því að taka myndir þar sem ég dansaði svo mikið.

En ég held að þetta sé nóg í bili, bið bara að heilsa heim og lofa að skrifa næst þegar ég geri eitthvað skemmtillegt.

Kv, Ásta

Jæja núna fer ég loksins að klára þessa blessuðu ferðasögu mína. Ég var eins og ég sagði lögð af stað í leigubíl til þeirra en samt vissum við ekki hvert við værum að fara því einginn var farinn að hringja ennþá með upplýsingar um það hvar Hollfeld væri og það eina sem við vissum var að það var rétt hjá Bayrouth, en það gat verið hvar sem var, því svæðið í hringum Bayrouth er nú víst svoltið stórt. Þannig að við keyrum hægt af stað í áttina að Bayrouth og allan tíman er ég að reyna að spurja manninn hvort hann sé ekki með kort í bílnum en hann er bara eingan veginn að skilja mig og alltaf heldur hann áfram að tala við mig á þýsku alveg sama hversu oft ég segi honum að ég sé ekki að skilja hann. En svo loksinns hringir síminn aftur og mér léttir ekkert smá og hugsa jæja nú loksins komumst við af stað. En viti menn, hinn leigubíla gaurinn var bara ekki að finna Hollfeld á neinum kortum og svo var hann alltaf að reyna að tala eitthvað við mig og alldrei skildi ég neitt og alltaf sagði ég honum það en alltaf helt hann áfram, eins og ég held að ég hafi sagt honum svona 5 sinnum að ég væri frá Íslandi þegar hann spurði hvaðan ég væri og alltaf sagði hann hinum gaurnum að ég væri örugglega frá Írlandi, ég var að verða svo piiruðð að það var engu lagi líkt. Á endanum fékk maðurinn nóg af því að reyna að fá einhverjar upplýsingar frá vini sínum þannig að hann keyrði bara af stað út í óvissuna og nú var ég nú alveg orðin svoltið smeik, því ekki var ég með það mikinn pening á mér að ég gæti borgað honum fyrir að keyra að öllum bæjum í nágrenni við Bayrouth til að leita að Hollfeld þannig að ég gerði aðra tilraun til að spurja hann hvort hann væri með kort af Þýskalandi og sem betur fer þá skildi hann hvað ég var að meina í það skiptið. Og viti menn það tók mig ekki nema 2 sek. að finna út hvar Hollfeld væri og þá létti mér ekkert smá að vita að nú værum við sko á réttri leið. Við keyrðum út úr Nurnberg og í áttina að HOllfeld og það litla sem ég sá á leiðinni sem voru aðalega trén sitthvoru meiginn við veginn heilluðu mig ekkert smá og mér fannst svo flott hvernig trén komu svona yfir veginn eins og maður var að keyra í gegnum göng, svo keyrðum við uppá aoutobaninn og þar gaf sko þessi gamli kall heldur betur í og mér fannst þetta sko ekkert smá cool leigubílsstjóri að keyra þarna með farþega á milli 150 - 160 km/klst, þangað til kom að beygjum og ég sá að hann var ekkert að fara að hægja á sér til að ná beigjunum nema kannski bara rétt aðeins og það lá við að það ýskraði í tekjunum. En þetta var samt svona lúmskt gaman að sitja þarna í leigubíl á einhverri geðveikri siglingu. :lo: Allan tíman á leiðinni og líka í Nurnberg var ég að reyna að hringja í Georg til að fá einhverjar upplýsingar hjá honum hvernig væri best að komast til hans en alltaf kom að það væri einginn notandi með þetta símanúmer og ég var orðin frekar smeik því ég vissi ekki hvar þau áttu heima eða neitt og ég vissi að ég gæti ekki látið leigubílsstjóran keyra um alla Hollfeld að leyta að barnum þeirra.  Svo þegar við vorum loksinns komin til Hollfeld mundi ég allt í einu hvað gatan hét sem þau áttu heima við þannig að ég bað hann að keyra að næsta götukorti og fann þar götuna og hvernig væri best að komast þangað. En þó að ég væri komin í Hollfeld og búin að finna út hvar þau áttu heima þá ar samt ekki allt ævintýrið úti enn, Þegar ég kom að þar sem þau eiga heima var allt slökkt allstaðar og ég sá hvergi ljós í neinum gluggum og auðvitað búið að loka barnum því klukkan var að verða 5, ég reyndi að dingla þarna á einhverja bjöllu en ekkert gerðist. Ég verð að viðurkenna að ég var að verða svoltið smeik, Þegar ég reyndi að hringja í Georg í síðasta skiptið dó síminn minn og þá vissi ég nú ekkert hvað ég átti að gera, ég sá ekki neitt og vissi ekki neitt, því það eru ekki ljósastaurar út um allt eins og í venjulegum borgum eins og t.d. Reykjavík, oh nei, það er bara svona einn og einn svona þar sem þeim dettur í hug eins og þegar maður er í sim city og maður setur bara ljósastaurana hingað og þangað þar sem er sko ekkert gang í þeim. Samt svona nokkurn veiginn en samt ekki var svosem ekkert fara snið á leigubílsstjóranum þannig að ég var nú ekki alveg alein þarna standandi með allt mitt í myrkrinu. En svo loksins kom himnasending, það var sko hann Goggi minn kominn að bjarga frænku sinni, ég hafði nefnilega séð bíl svona útundan mér koma þarna uppá milli tveggja húsa en var ekkert mikið að spá í því fyrr en hann sneri svo við og kom og stoppaði við hliðina á okkur. Ég var svo fegin að sjá hann að það var engu lagi líkt, þá hefði hann séð okkur þegar hann var að keyra í burtu og fannst svoltið skrítið að sjá fólk þarna svo hann fór og ath málið, þá var þetta bara ég, hún Ásta stóra frænka LOKSINNS komin. Svo fékk ég loksins að vita afhverju bevítans leigubílsstjórinn var ekki farinn, þá ætlaði hann að heimta meiri peninng fyrir ferðina en við vorum búin að semja um og auðvitað kunni ég ekki þýski því annars hefði ég sagt honum að hoppa þangað sem sólin skýn ekki því við vorum búin að semja um verð,  en Georg er svo góður að hann borgaði manninum þessar 10 evrur sem hann var að biðja um. Georg var á leiðinni að fara að skutla einhverjum vinum hans með þannig að ég byrjaði á því að fá mér smá bíltúr með þeim sem var fínt. :lo: Svo þegar við fórum til baka sá ég loksinns afhverju Georg hefði ekki heyrt í mér þegar ég var að dingla, ég var víst vitlausumeginn allantíman. :lo: Íbúðin þeirra er tæknilega séð á bakvið húsið, það er nefnilega fyrir ofan hlöðuna og auðvitað er hún bakvið hús. En mikið svakalega var ég feigin að vera loksins komin til þeirra þetta blessaða ferðalag var búið. Svo fór ég eitthvað að reyna að horfa á sjónvarpið með Georg og oh my gúd, hvað það var ekkert gaman, það er gjörsamlega allt döppað, hver einasti fucking þáttur þannig að ég fór bara í rúmið að sofa og var hvíldinni ekkert smá fegin. :lo: Ég vona að það hafi verið jafn gaman að lesa þessa sögu og það var að upplifa hana, því ef ég á að segja alveg eins og er þá var þetta ekkert smá gaman.

Ég bið að heilsa öllum ´heima á Íslandi og vona ég að mín sé ekki of sárt saknað.

Bæ í bili, ykkar Ásta.